Bilinmeyenli Denklemlerdeyim…

• Bir hayatı düşlemek..
  

Merhaba sevgili arkadaşlar, artık son günlerimin eşiğine dayandım 2-3 gün sonra çocukluğumun başkenti olan Güzelim Diyarbakır’dan Askerlik için ayrılıyorum. Vayy be diyorum bazen kendi kendime yaş oldu 21 arkadaş, Acı kederle doldurduğum bunca yılımı düşünürken hala küçük bir çocuk gibi acı çekerek inleyerek geçirdim kafamı kaldırıpta büyüdümmü acaba diyemedim birtürlü. Ama görünen şuki çocuk değilmişiz meğerse biz 9-10 yıl önce içimizde çocuğu henüz 10-11 yaşındayken hayatın kör kurşunu ile infaz’a kurban vermişiz. Değmezmiş hayatla münakaşaya girip onca güzel günlerimizi harab etmeye, hani derler ya ne kadar’da bu kelimeleri söylesende arkadaş içinden geldiğini yazmiyorsun demiyorsun diye… Hayır ! bu sefer gerçekten içimdeki ölen çocuğun ruhunu dinliyorum boşver artık seni üzenleri ve seni yalnız bırakanları. Onlar seni kendi çıkarları kendi istekleri dışına taşan fikirleri ve nefsi için terketti seni yalnız bıraktı, Seni bir hiç ve  piç yerine koydu ! Kim var şimdi ? kim kaldı geriye hiç kimse kalmadı geriye herkes ayrılıyor kendi yoluna birer birer savrularak, birer birer sana kazık sokarak ! Ben bu dünya denilen siktiri boktan çarkı arkadan fırlamış pisliklerle dolu gezegen’de hertürlü haltı gördüm yaşadım yaşım 21 ama ruhum 50 yaşında diyebilme kıvamına gelmiş bir insanım.

Bana göre

• Arkadaş nedir ?

Arkadaş diye birşey yoktur, arkadaş beyninizdir gereken yerlerde o sizi yönlendirir o sizi sevindirecek şeyleri kurgular gerekmediği yerde ise kendi düşünceleriniz ile neyin doğru neyin yanlış olduğunun kanaatine varınca hissetmektir. Bir diğer benim için arkadaşın tanımı ise arkadaş cebindeki para miktarıdır cebinde bozuk para kadar arkadaşın kağıt para kadar uzun dilli bir o kadar’da pisliktir. Arkadaş diye birşey yoktur bende sadece kardeş olarak bildiğim ve  yerine koyduğum  şahıslar’dır sevdiklerim. Arkadaş kelimesi bana çok saçma geldiği için pek bişi yazamayacağım.

• Aile nedir ?

Aile dünyanın en güzel yapı taşıdır fakat aklım hep piçliğe çalıştığı için çocukluğumu     anamın dizine kafamı koyarak saçımın oynanmasına fırsat veremem, benim şuanki aile özlemimi tekrar arama eskiye dönme şansımın fırsat verilmemesine işarettir. Ailemin bile varlığımdan şüphe duymasını sonrada kaybettiğim onca yılın bir blog sayfasında bir konu olarak anlatılması ne kadar üzücü ve utanç verici olduğunu şuan yazdığım yazıda belirterek anlatiyorum. Abimle bile daha yeni yeni yüz göz olan bir insanım bir abim varmı dert ortağı olimmi diye hiç aklıma sokamadığım aile sıcaklığı gibi. Yada siz hiç babasızlık nedir bilirmisiniz ? Babanızı daha küçükken kaybetmek ve hemen ölümünün ardından, onlarca sorunla karşılaşan ailemin dertleri yüzünden beynimin artık yerinden fırlaması ve şizofrenik bir insanın duyguları ile aynı kıvamda olup aynı şeyleri taşıdığımı bilir misiniz siz ? Daha baba kelimesini yeni kavramışken babanızın aniden hayattan gitmesini ve bidaha dönmeyeceğini o yaşta kafanıza girmesini bile bile yaşamayı bilirmisiniz ? Bilirmisiniz lan her bayramı evimde otururak normal bir günmüş gibi geçirdiğimi. Bir bayram gününde ufacıkken daha toyken bir babanın çocuğa sarılmasını çocuğun baba demesiyle içimdeki yarayı yıllarca şuan bile yaşarken bunun gibi görüntüleri bir çocuk gibi ağladığımı bilirmisiniz siz ? Nerden bileceksiniz ki ? Siz anca başınızın götünüzün açıkkenki size bakan insanların sizin hakkınızda güzelmi çirkin mi ? yada erkekler içinde acaba şu emo tarzı saçım yakıştımı yada bende ortama ayak uydurim. Eve gitmiyim arkadaşlarla kızlarla takiliyim geceleri o bar senin bu bar benim diyip içip içip götü kaybetmeyi bilirsiniz siz.. Sizler götünüz kalktığında kendini bir bok sandığınızda baş örtülü ananızdan bıyıklı sakallı babanızdan utanan mini etekli – küpeli yawşak erkeklerden başka hiç bir hal değilsiniz. Evet aferin size kendinizi bi bok sanınca böyle olmaya devam edin çünkü gerçekten boktan başka bişi değilsiniz.
Şimdi annenize babanıza sarılın ve onları doyaca koklayın sarılın çünkü birşeyi kaybettiğimizde değerini anlarız ve Allah’tan son bir şans isteriz. Ama siz kimsinizki ona ne hakkınız olacakki artık hiç bir hakkınız öyle bir lüksünüz yok koca bir hiçsiniz.

• Sevgili nedir ? Sevmek Nedir ?

Sevmek benim bu hayattaki en acı ve en büyük gerçeklerimden biriydi sevdim ama birtürlü sevilmedim şahısdan yana..
Sevmeyin kardeşlerim bok etmeyin gençliğinizi geri çekilin yanmayın ben gibi yanmayın. Örtmeyin üstünüzü bu sevgi aşk denilen yalan boktan şeyle. Neden bu sözleri söylüyorum neden canım acıyor kimse biliyor mu ? duyuyormusunuz yada sessiz çığlıklarımı ? kulaklarınız çınlıyormu ? neden böyleyim biliyormusunuz ki sizlerin hiç bir gece ansızın hıçkırıklar içinde kabus görmüş gibi uyandığınız oldumu? yine uykusuz kaldığınız zamanın herhangi bir diliminde zemheri ayazında yalın ayak pencereye balkona çıkıp yıldızları izlerken elinizde çakmak ve 20 sarılı nikotinle ağziniza aldiğiniz sigarayi öldüresiye içinize çekerken hayalini kurduğunuz o yalan umutlarınıza kahkahalar attınız mı demir parmaklıktaki akıl hastaları gibi ? Sizler her yağmur yağdığında görür görmez dışarıya çatı katına fırladığınız oldumu altında ıslanarak tüm engellere karşı ? sizler soğuk kış gecelerinde onu düşünerek yaşadınız mı hiç yeniden baharı ? gecenin herhangi bir saatinde tüm herşeye rağmen içinde yarım kalmış bir umutla geçmişle avunduğunuz oldu mu hiç geleceğe aldırmadan? Sizlere diyorum sizlere hiç yaşamınızın avuçlarınızın arasından kayıp giderken yaşadınız mı yeniden o günleri ?

O istemesede o ne kadar zıt gitsede üstüne üstüne kendinizi köpek edip kahrını çekip sırf seviyorsunuz diye her saniye dahada bağlandınızmı ona son ana kadar ?

Bunları yapmadıysanız etrafa har vurup harman savurarak bağırarak bana aşığım ben onu seviyorum demeyin !

Ben onsuz yaşayamam demeyin ! Yaşarsınız

Bakın mesela ben.. dün’e kadar onlarca intihar çeşidini kurgulayıp denemeye kalkan geberemeyen ben hala yaşıyorum hayata sevdigime ve sevdigim insanların bana yapdiği bu işkenceye rağmen..

Can yücel’in harika bir şiir’ini sizlerle paylaşmak istiyorum bu yazının sonunda.. Daha fazla yazamayacam bunalıma girdim çünkü (=

Allaha emanet olun..

_________________________________________

O olmazsa yaşayamam.” demeyeceksin.
Demeyeceksin işte.
Yaşarsın çünkü.
Öyle beylik laflar etmeye gerek yok ki.
Çok sevmeyeceksin mesela.
O daha az severse kırılırsın.
Ve zaten genellikle O daha az sever seni,
Senin O’nu sevdiğinden.
Çok sevmezsen, çok acımazsın.
Çok sahiplenmeyince, çok ait de olmazsın hem.
Çalıştığın binayı, masanı, telefonunu, kartvizitini…
Hatta elini ayağını bile çok sahiplenmeyeceksin.
Senin değillermiş gibi davranacaksın.
Hem hiçbir şeyin olmazsa, kaybetmekten de korkmazsın.
Onlarsız da yaşayabilirmişsin gibi davranacaksın.
Çok eşyan olmayacak mesela evinde.
Paldır küldür yürüyebileceksin.
İlle de bir şeyleri sahipleneceksen,
Çatıların gökyüzüyle birleştiği yerleri sahipleneceksin.
Gökyüzünü sahipleneceksin,
Güneşi, ayı, yıldızları…
Mesela kuzey yıldızı, senin yıldızın olacak.
“O benim.” diyeceksin.
Mutlaka sana ait olmasını istiyorsan bir Şeylerin…
Mesela gökkuşağı senin olacak.
İlle de bir şeye ait olacaksan, renklere ait olacaksın.
Mesela turuncuya, yada pembeye.
Ya da cennete ait olacaksın.
Çok sahiplenmeden,
Çok ait olmadan yaşayacaksın.
Hem her an avuçlarından kayıp gidecekmiş gibi,
Hem de hep senin kalacakmış gibi hayat.
İlişik yaşayacaksın.
Ucundan tutarak…

Can YÜCEL